д Д


да – niech archaizm zachowany z czasów
wspólnego języka Słowian, występujący już tylko
w złożeniach niosących zapowiedź czasu
przyszłego
давати – dawać
давен – (arch.) dawny np. з давен давна –
z dawien dawna
Давид – imię męskie
давити (ся) – dławić (się), dusić (się)
давніжше, давнійше – dawniej
давни/й – dawny
давнина – dawność, dawne czasy
давно – dawno
даґде – gdzieś (dla czasu przyszłego)
даде – gdzieś (dla cz. przyszłego)
дазраз, да з раз – pewnego razu, kiedyś (dla czasu
przyszłego) дазраз приіхам до вас – kiedyś
przyjadę do was
дай – daj
Дай Боже здравя – Daj Boże zdrowia
Дай Боже щасливу годину – Daj Boże szczęśliwą
godzinę
Дай Боже щесьця – Szczęść Boże
дайже – dajże
Дай (Пане) Боже (доброго) здоровя,
здравя (здравичка)
– Daj Panie Boże
(dobrego) zdrowia (zdróweczka)
дайчыти – wypraszać, molestować o coś,
powtarzać namolnie „daj, daj i daj”
даколи, да коли – kiedyś (w przyszłości).
W języku polskim słowo „kiedyś” jest neutralne pod
wzgl. czasu. Natomiast w języku łemkowskim
„даколи” wymusza formę czasu przyszłego
„буде”. Jest to ogólna prawidłowość dla określeń
czasu, zawierających cząstkę „да”
даколи – kiedykolwiek. Jedynie w tym
znaczeniu i w formie pytającej słowo to może
być użyte w czasie przeszłym np.: „ци чул’ єс
даколи о страхопуті” – czy słyszałeś
kiedykolwiek o straszydle
дакотри/й, да котри/й – któryś – plus forma
czasu przyszłego
дакто, дахто – ktoś – plus czas przyszły. Tylko
w formie pytającej można użyć w czasie
przeszłym. Np. ци был’ дахто дома, (lub ци
был’ хтоси дома) – czy był ktoś w domu ? Nie
można np. powiedzieć коли єм пришол’ та
дахто юж там был’. Musimy użyć formy
typowej dla czasu przeszłego i teraźniejszego
коли єм пришол’ та хтоси юж там был’ –
kiedy przyszedłem to ktoś tam był
дакус – troszkę, odrobinę
дале – dalej
дале – nadal
да-ле, дай ле – daj no
далекій – daleki
далеко – daleko
далечына – dalekość, daleka odległość
далечынь – b. daleko
Дальйова – nazwa wsi
дальше – dalej
дальше – nadal
дальши/й – dalszy
Дамян – imię męskie
Данько – imię męskie
дар – dar
даребак – leń, próżniak, drań
дары – dary
дармо – darmo
дармове – darmowe
дармоід – darmozjad
дармувати – obijać się, nic nie robić, tracić
czas na darmo
даровизна – darowizna
даруватель – darczyńca
дарувати – darować
дарунок – podarunek
дати – dać
дах – dach
дахівка – dachówka
дахто, да-хто – ktoś – plus czas przyszły
дачыє, да-чыє – czyjeś – plus czas przyszły
дашто, да-што – coś – plus czas przyszły
даяк, да-як (буде) – jakoś (to będzie np.)
даякє, да-якє – jakieś – plus czas przyszły
дбати – dbać
дбачи/й – dbający
два – dwa
двадцет – dwadzieścia
дванадцет – dwanaście
двер – drzwi. Rzadko używana poetycka forma.
Być może obok liczby mnogiej była tu kiedyś
również liczba pojedyncza, oznaczająca drzwi
jednoskrzydłowe, albo jedno ze skrzydeł drzwi
dwuskrzydłowych.
двери – drzwi
дві – dwie
двійка – dwójka
двійнята – bliźnięta, lub gliniane naczynie typu
dwojaki
двір – dwór, podwórko
двіста – dwieście
двигати – dźwigać
двигнути – dźwignąć, podnieść
двоє – dwoje
двоі – dwoje w odniesieniu do liczby mnogiej
np. двоі двери
двоіти – zwracać się do kogoś przez „wy” – czyli
w drugiej osobie liczby mnogiej
дворец – dworzec, pałacyk
дворичняк, дворічняк – koń dwuletni
двох – dwóch
двоякє – dwojakie, dwóch rodzajów, dwa różne,
o dwóch zastosowaniach itp
двоякы – l. mn. od двоякє. Dotyczy
rzeczowników występujących tylko w liczbie
mnogiej ) np. двоякы двери – dwojakie drzwi
двояко – dwojako, na dwa sposoby
двоячкы, двійнята – dwojaczki
де – gdzie
дебр – dziki ostęp, niedostępne miejsce
дебря, дебры – liczba mnoga od дебр
дебы, де-бы, деж -бы – gdzież by
девясин – dziewięćsił
девят – dziewięć
девятдесят – dziewięćdziesiąt
девятнадцет – dziewiętnaście
девятсто – dziewięćset
деж – gdzież
дежбы, деж-бы – gdzież by
де зме – gdzie jesteśmy. Де зме были znaczy
jednak „gdzie byliśmy”
декади, де-кади – nieprzetłumaczalne połączenie
słów „gdzie” i „którędy”, zbliżone do słów
„miejscami” lub „tu i ówdzie”
деко – deko, dekagram
деколи, де-коли – nieprzetłumaczalne połączenie
słów „gdzie” i „kiedy” zbliżone znaczeniem do
słów „niekiedy”, lub „niektórymi czasy”
декувати (ся) – okopywać się, w znaczeniu
pejoratywnym „kryć się”, „ukrywać”
декунок – okop (prawdop. z niemieckiego)
деликатне – delikatne
деликатні – delikatnie
делины, дылины, дылі – podłoga z desek,
odpowiednik staropolskiego „dyle”
делия – delia pot. obszerna, lub zbyt szeroka
odzież
де-м, де єм – gdzie jestem. W złożeniu де-м был’
znaczy to „gdzie byłem”
Демко – imię męskie, zdrobnienie od Дамян
ден – dzień
денко, денце – denko, małe dno
денне – dzienne
денне – denne
денні, денно – dziennie
денце, денко – denko
деревлянкы > деревянці
дерево – drzewo
деревце, деревко – drzewko
деревяне – drewniane
деревянка – duża chusta z twardego,
nieprzyjemnego materiału, zarzucana czasem na
konia, lub używana przez biedaków
деревянці, деревлянкы – drewniaki
держава, государство – państwo
держак – dłuższa część cepa lub ogólnie część
czegoś co trzyma się „dzierży” w rękach, np.
trzonek grabi, motyki itp.
держати – trzymać, dzierżyć
дерно, дерня – darń
дерня – darń
дерти – drzeć
дерти ся – drzeć się, niszczyć – o płótnie,
odzieży, obuwiu
дерти ся – krzyczeć, wrzeszczeć, drzeć się
дертя – darcie (np. pierza)
дес, де-с, де єс – gdzie jesteś, ale w złożeniu
де-с был’ oznacza „gdzie byłeś”
деси – gdzieś
де сте – gdzie jesteście, ale w złożeniu де сте
были oznacza „gdzie byliście”
десят – dziesięć
десятеры – l. mn. od десятеро. Dotyczy
rzeczowników występujących tylko w liczbie
mnogiej np. „десятеры сподні”
десятеро – dziesięcioro
десятина – dziesięcina, dziesiąta część
дехеть – dziegieć
дехтяр – dziegciarz
дечыє, де-чыє – określenie pośrednie między
„czyjeś” a „któreś”. Nieprzetłumaczalne
złożenie słów „gdzie” i „czyje”, zbliżone do
pojęcia „coś należące do niektórych”
деякє, де-якє – nieprzetłumaczalne połączenie
słów „gdzie” i „jakie” zbliżone znaczeniem do
„pewne”, „niektóre”
дзвін – dzwon
дзвінка – dzwonka, karo
дзвінкє – dźwięczne
дзвінкувате – w kształcie dzwonki
дзвінник – dzwonnik
дзвінниця – dzwonnica
дзвонити – dzwonić
дзвонок – dzwonek
дзвоночкы, дзвіночкы – dzwoneczki (kwiatki)
дзвоняр – ludwisarz, lub dzwonnik
дзеленкати – dzwonić z rzadka małym dzwonkiem
дзендзелия – ziele
дзен(ь)кати – dzwonić z lekka, lub małym
dzwonkiem
дзецко, дітина – dziecko
дзірґати ся – wieszać się na kimś, w sposób dla
niego uciążliwy, lub na czymś np. na gałęzi, płocie
itp.
дзірґнути ся – zawisnąć na kimś lub na czymś
дзин – dzyń
дзини – dzyń
дзюба – dziób ptasi, lub np. ząb u grabi
дзюбате – z dużym dziobem, lub w kształcie dzioba
дзюбина – ?
дзюбы – zęby u grabii (lub oczywiście l.mn. od
дзюба – dziób)
дзюра, діра – dziura
дзюраве, діраве – dziurawe
дзюравити – dziurawić
дзюрчати – o wodzie ciurkającej np. po kamykach
дзя, ходити дзя – włóczyć się дзяворе,
дзяпринде гнеска ту – заран інде
prawdopodobnie z języka Romów
дзябрати > цяпрати
дзяд – dziad, biedak, żebrak
дзяд – śmieć drobny дзяд мі влетів до ока
coś mi wpadło do oka
дзядивка, дзядівка – biedna, czasem kaleka
kobieta, żebraczka.
дзядивка – „weselna funkcja” mężczyzna przebrany
za starą żebraczkę usiłuje zastąpić Pannę Młodą u
boku Pana Młodego. Daje za wygraną po
otrzymaniu wykupu (najczęściej butelki wódki)
дзямены компери – ziemniaki puree
дзямити – rozgniatać na „puree” (głównie o
ziemniakach)
дзьвакати – żuć
дзьвандати – ględzić
дзьопа – chustka na głowę
дзьопа – żartobliwie dziewczyna, lub kobieta
дів, діл’ – dział pierwotni prawdopodobnie wód,
później nazwa góry, która z czasem straciła związek
z działem wodnym
діва – dziewica
дівиця – dziewica
дівка – córka
дівка – panna
дівоче – panieńskie
дівча – dziewczę, dziewczyna
дівчатиньскє – dziewczyńskie, odnoszące się do
dziewcząt
дівчатиско – dziewczynisko, bez lekko
pejoratywnego wydźwięku jakie to słowo ma w j.
polskim. Wyrośnięta dziewczyna przed
dojrzewaniem. Kobiecy „wyrostek”
дівчыти – być panna do wzięcia. Dosł. „pannić”
дідивскє – dziadkowe, będące własnością Dziadka,
lub spadkiem po nim
дідо – dziadek
дідо – mąż ciotki, czyli siostry ojca lub matki.
Obecnie w całkowitym zaniku na korzyść nazwy
уйко – wujek. Widać tu wyraźnie pokrewieństwo
z rosyjskim дядя w odróżnieniu od „дєдушка”
– dziadek
дідовизна – spadek po dziadku
діжа – dzieża, drewniane półokrągłe koryto
wykonane z jednego kawałka liściastego,
miękkiego drewna do wyrabiania ciasta
діжка – mała dzieża
діліня – dzielenie
ділити – dzielić
діл’о – dzieło, robota
діра, дзюра – dziura
діраве, дзюраве – dziurawe
діравити, дзюравити – dziurawić
дірав(л)іня, дзюрав(л)іня – dziurawienie
діти – dzieci
дітина, дзецко – dziecko, dziecina
дітиняче – dziecięce
діти ся -dziać się w znaczeniu akcji
діти ся – zapodziać się gdzieś
дітяче, дітиняче – dziecięce
дія – akcja, tok np. powieści, przedstawienia
діяльнист, діяльніст – działalność
діяня – działanie
діятель, діяч – działacz
діяти – działać
діяч – działacz
дивак – dziwak
дивацтво – dziwactwo
дивити ся, дувувати ся – dziwić się
дивы – dziwy чуда-дивы cuda – niewidy
дивне – dziwne
дивні – dziwnie
дивовиско – dziwowisko, dziwaczne
widowisko
дивота – dziwota не дивота – nic dziwnego,
nie ma się co dziwić
дивувати ся, дивити ся – dziwić się
диганяти – gonić, doganiać
дигінці – gonitwa в дигінці w gonitwie, robić
coś „w biegu”, być zaganianym
дигінчыти – gonić, biec
дигонити – dogonić
диння, діння > до дня
диждати, діждати – doczekać
дизрити, дізрити – dojrzeć wzrokiem, lub
dopilnować
дийна, дійна – dojna (krowa najczęściej)
дийник, дійник – skopek, naczynie do dojenia
ди(й)ти, дыйти – dojść
дик – dzik
дикі/й – dziki
дикій потик, дикый потік – potok, który
nanosi skały
дико – dziko
дикун – dzikus
дим, дім – dom
димениці, тімениці – ciemieniucha, tłusty łupież
na głowie niemowlęcia
димениця – gula w pachwinie, powiększenie
węzła chłonnego np. gdy ktoś długo kuleje
przesilając nogę
диння, дидня, дідня > до дня
диставати, діставати – dostawać, otrzymywać
диставати, діставати – sięgać
дистати, дістати – dostać, otrzymać
дистати, дістати – sięgnąć
дисципліна – dyscyplina
дитхнути, дітхнути – dotknąć
дитхнути ся – tknąć ани-м ся го не дитхнул’
а він повідат же я го побил’ nawet go nie
tknąłem, a on mówi, że go pobiłem.
дитхнути ся – dotknąć szybko i z obawą (lub
niechcący) np. rozpalonej płyty pieca
дич – dzicz
дича, дичатко – dziczek
дичати – dziczeć
дичка – dziczka, dzikie (i o cierpkich owocach)
drzewo owocowe
дыбати – dybać
дыбы – dyby
дылі – podłoga z desek, dyle
дылины – podłoga z desek, dyle
дым – dym
дымити ся – dymić się
дырва – drwa, drzewo (na opał) w l. poj. дровно
w znaczeniu polano
дырвутня, дровітня, древутня – drewutnia
дырґати – drgać, trząść
дырґніня – drgnięcie
дырґнути – drgnąć
дых – dech, oddech
дыхавиця – dychawica, astma
дыхавични/й – dychawiczny, astmatyczny
дыхати – oddychać
дыхнути – dychnąć, odetchnąć
дыхтіти – ledwo się trzymać. Oznacza, że coś
się ledwo dostrzegalnie porusza „wisi” i lada
chwila może się przerwać, np warstwa mchów
na trzęsawisku, zawalić np pochyła ściana
дыхтиско – trzęsawisko
дышлик – dyszel u pługa
дышель – dyszel
днес(ка), гнеска – dzisiaj
дно – dno
до – do
добати – dłubać
доберати ся – dobierać się
добивати – dobijać
добивати ся – dobijać się
добити – dobić
добыток – dobytek
добыча – zdobycz
добре – dobre
добри, добрі – dobrze
добри, добрі – o mało co добри-м не здурил’
o mało nie zwariowałem
Добриден, Добри/й ден – Dzień dobry
добри/й – dobry
добрицькє, добріцькє – b. dobre, takie dobre,
że ach
добро – dobro
доброді(я)тель – dobroczyńca, dobrodziej
доброта – dobroć
добудити (ся) – dobudzić kogoś не міг єм ся
го добудити – nie mogłem go dobudzić
добудувати – dobudować
доважыти – doważyć
довг – dług
довгаве – długawe
довгє – długie
довгі/й – długi, czasem o wężu, którego lęk
nie pozwala nazwać po imieniu
довго – długo
довезти – dowieźć
довести – dowieść
довж – b. długie
довжен – dłużny
довжыня – b. długie
довжынь – b. długie
довжник – dłużnik
довідати ся – dowiedzieć się
довіря – zaufanie
довлечы – dowlec
дово – w dół
довобриш, довобріш – brzuchem na dół
догваряти ся – kłócić się z lekka,
доглядати – doglądać
догодити – dogodzić
догорити, догоріти – dopalić się
дог(л’)упати ся – domyślić się (wreszcie)
z wnioskiem „ale byłem głupi” (przedtem)
додавати – dodawać
додати – dodać
додерти – dodrzeć, doniszczyć do końca
odzież, obuwie itp.
до дня, диння – przed świtem, zanim wstanie
świt. Praktycznie o świcie, żeby być np. na polu gdy
już się rozwidni całkowicie i będzie można
przystąpić do pracy
додуркати ся – dobić się, dostukać do kogoś
np. w zamkniętym domu
доєден – co do jednego
дозерати – doglądać, pilnować
доіти – doić
дойдж, дощ – deszcz
доказувати – dokazywać
докаль, докля – dopóki
докы – dopóki
доклиіти – dokleić
докля – dopóki, lub do którego miejsca
доконати – dokonać
докопати ся – dokopać się
докраяти, докроіти – dokroić
докрутити – dokręcić
докупити – dokupić
докучати – dokuczać
долігати – dolegać
доливати – dolewać
доливка – dolewka
долина – dolina
долину – w dół
дол’о – w dół, albo na dole
дол’ов – w dół, do dołu
дол’он – dłoń
дол’ото – dłuto
доля – dola, los
дом, дим, дім – dom
дома – w domu
домашнє – domowe
домів, домю – do domu
домове – domowe
домовити ся – domówić się
домя, до мя, – do mnie
донести – donieść
доновинкы, преднивок – przednówek
доносити – donosić
доправды – doprawdy, naprawdę
доперати – dopierać, np. duży palec do czubka
buta
доперти – doprzeć, docisnąć
допіро – dopiero
допити – dopić
доповісти – dopowiedzieć
допомагати – dopomagać
допомочы – dopomóc
допоприти – dopieprzyć
допрах – kruk
доптати – deptać
допустити – dopuścić
допущати – dopuszczać
дора – mały chlebek poświęcany w trakcie mszy
dzielony na malutkie kawałeczki, który zostaje
z komunii przyjmowanej przez księdza i otrzymują
go wierni
дораб(л)яти – dorabiać
дораб(л)яти ся – dorabiać się
дорада – rada, porada, doradzenie komuś
дораджати – doradzać
дорадити – doradzić
дораз, одраз – od razu
дорастати – dorastać
дораховувати – doliczać
дорахувати – doliczyć
дорвати – dorwać
доривнати, дорівнати – dorównać
дорижка, доріжка – dróżka
доризати, дорізати – dorżnąć drzewo
доризати, дорізати – dorżnąć np. chorą krowę
Дорка – imię kobiece
доробити – dorobić
доробок – dorobek
дорога – droga
дорогі/й – drogi, o wysokiej cenie
дорогі/й – drogi czyjemuś sercu
дорого – drogo
дорогове – drogowe
дорогоцінне – drogocenne
дорожав/а – b. drogie
дорожыня, дорожынь – b. drogie
дороснути – dorosnąć
доручати – doręczać
доручыти – doręczyć
дост – dość
доста, дост – dość
доставати, диставати – dostawać,
otrzymywać, sięgać
достати, дистати – dostać, otrzymać,
dosięgnąć
дося, до ся – do siebie
досягнути – dosięgnąć, osiągnąć
доталь – dopóty
дотамаль – dotąd w znaczeniu przestrzennym,
ale oznaczającym większy dystans niż дотля/доталь
дотесати – dociosać (do końca)
дотігати – dociągać
дотинати – docinać (dopasowywać cięciem)
дотиснути – docisnąć
дотыкати – dotykać
дотычыти – dotyczyć
дотычне – dotyczące
дотля – dopóty, dotąd w znaczeniu czasowym,
lub przestrzennym
дотя, до тя – do ciebie
дотяти – dociąć
дохопити, дихопити, дыхопити – dorwać
kogoś/coś w swoje ręce
дохтор – doktor
доцяп – całkiem
дошыти – doszyć, dokończyć szycie, lub
doszyć np. kieszeń
дошка, дощка – deska
дошмарити – dorzucić (czegoś), lub dorzucić
gdzieś (np. kamieniem)
Дошно – nazwa wsi
дощ, дойдж – deszcz
дощечка – deseczka, deszczułka
дощове – deszczowe
дояр/ка – dojar/z, /ka
драб – drab, często w znaczeniu nie wzrostu,
lecz negatywnych cech osobowości, ktoś z lekka
bandytowaty
драбина – drabina
драбинясте – drabiniaste, w formie drabiny
драбник, драбиняк – wóz drabiniasty
дражка, дорижка – dróżka
драниця – deska darta (nie cięta) z jodły
дранка – sztacheta
дранчасти/й – pełen sztachet
дрань – drań
драпати – drapać
драпачка – drapaczka, zużyta miotła
драпіжни/й – drapieżny
драпіжник – drapieżnik
дратов – dratwa
дрелих – drelich
дриб, дріб – owce i kozy, albo drób, ptactwo
дрибне, дрібне – drobne
дрибны, дрібны – drobne pieniądze
дрибнякы, дрібнякы – drobniaki
дриботлява, дріботлява – coś b. drobne
дрик, лрік – stan, tułów короткі дрик to krótki
tułów
дримати, дрімати – drzemać
дримота, дрімота – chęć do drzemki, senność
„дримота ня імат” senność mnie nachodzi
дрит, дріт, дрот – drut
дритувати, дрітувати, дротувати – drutować
naprawiać gliniane naczynia przy pomocy drutu
дритяне, дрітяне, дротяне – druciane, z drutu
дритяр, дрітяр, дротар – druciarz, naprawiający
przy pomocy drutu
дрылити – pchnąć kogoś, przewrócić
дрындати – biec z wolna truchtem
дробеляв/а – b. drobne
дробелячивя, дробелячівя, дріб – b. drobne
дробити – drobić, dzielić na części
дробы – ułamki
дровітня, древутня – drewutnia, pomieszczenie,
lub tylko wiata na drwa (drewno opałowe)
дровно – drewno
дрот, дрит, дріт – drut
дротар, дритяр, дрітяр – druciarz
друг ( wołacz друже) – druh
другє – drugie
дружба – drużba
дружбити – drużbić, być drużbą na czyimś weselu
дружка – drużka, druhna
дружчыти – być drużką, druhną
друк – drąg
друк – druk
дручок – drążek (ogólnie), (jeżeli np. do wieszania
odzieży w хыжи to wówczas zwał się грядка), do
wieszania kołyski, albo po prostu jako dźwignia
друшляк, брушляк – kożuszek bez rękawów,
lub długa kamizelka z niebieskiego sukna
дряче – coś drażniące, drące po gardle, uszach
дуб – dąb
дубельтове – podwójne
дубец – kawałek drewna najczęściej dębowego,
który wkłada się wzdętej krowie do pyska dla
zapobieżenia zamknięciu go
дубина – dębina
дубити – wyprawiać skórę na kierpce
дубове – dębowe
дуга – tęcza
дуга – klepka beczki, lub innego naczynia
zbudowanego z wygiętych klepek
дуган – tytoń
дуганчак – kapciuch, woreczek na tytoń,
najczęściej z pęcherza zwierzęcego
дуганяр – sprzedawca tytoniu
дудін – dudnienie, łomot
дуды – dudy
дудл’а – dziupla
дудл’аве дерево – dziuplaste drzewo
дудлити – pić łapczywie, albo dużo
дудніти – dudnić
дудок – dudek
дудра/к, дудравец – maruda, co gdera, ględzi
mamrocze coś
дудрави/й – lekko marudny, mamroczący,
ględzący
дуже – dużo
дужка – mała klepka, np. od maselniczki
дулити ся – wybrzuszać się, paczyć
думати – myśleć
думка – myśl
дунути – dmuchnąć
дунути – ruszyć błyskawicznie do biegu,
ucieczki itp
дупа – dupa, tyłek
дупати/й – z dużym tyłkiem
дупач – z dużym tyłkiem
дупка – część kartofla bez kiełków, pozostała
po krojeniu sadzeniaków (dawno z biedy)
дурак, дурень – głupiec
дуранкы – okrągłe białe śliwki
дурбак – osełka do ostrzenia kosy. Żart. Tępy
człowiek
дурбакувати/й – tępawy
дурень – głupiec
дурити – łudzić, oszukiwać, „czarować”,
ogłupiać
дуркати – stukać np. do drzwi
дурни/й – głupi
дурнувати – mocno stukać, łomotać do drzwi,
dobijać się uparcie
дурнувати/й – głupawy
дусити – dusić
дусяче – duszące, najcz. o potrawie, która jest
sucha i nie chce przejść przez gardło np. ser
дути – dmuchać, dąć
дути ся – nadymać się, puszyć się, wydymać
się
дуткувати – grzebać koło czegoś, lub w czymś,
majstrować, kombinować
дух – duch
духота – duszna pogoda
душа – dusza
душа – wkład żelazny do archaicznego żelazka
nagrzewany w piecu
душыня – duszenie
душыти ся – pocić się, męczyć
душок – duszek
дуявиця – silny wiatr
дяблє – diable
дяблятко – diablątko
дябол’ – diabeł
дяк – pomocnik księdza czytający w cerkwi
tzw. Apostoł
дяка – chęć, chrapka na coś/kogoś
дякувати – dziękować

Dodaj komentarz