к К


к – k, ku czemuś, komuś. Obecnie
zanikająca forma, spotykana niegdyś
w poganianiu wołów „ксобі”, „к собі”
oznaczało „do siebie”. Przed samogłoską „у”
oraz spółgłoskami dźwięcznymi przechodzi
w „ґ” np. к нему w wymowie brzmi ґнему
Współcześnie używa się formy „ґу нему”,
„ґу собі” itp
кабат – spódnica
кабатя – krótka, mała, albo byle jaka
spódniczka, spódniczątko. Też o kilku spódnicach
кава – kawa
кавалец – kawałek
кавалєр (pol) > паробок – kawaler
кавалєр(и)я – kawaleria
кавалєрийскі/й – kawaleryjski
кавальцювати – kawałkować
кавальчык – kawałeczek
кавеніти – żyć marnie, wegetować w biedzie lub chorobie
каверы – nazwa terenowa
кавов – kawowe
кавчанякаганец – kaganiec
кади – którędy
кадиваль – którędy
кадил’о – kadzidło
кадиси – którędyś
кадити – kadzić
кадоб – duża, ogromna beczka drewniana
zazwyczaj wypalana i wydłubana z niezwykle
grubego pnia
кадобец – nieco mniejsza beczka jak wyżej
кажде – każde
каждоденне – codzienne
казаня – kazanie
казати – kazać
казилен – ziele niebiesko kwitnące
кал’ – kał
кал’ап – kapelusz
кал’апішник – stary, spracowany człowiek
календар – kalendarz
калениця – kalenica, grzbiet dachu
каліка – kaleka
Калінник – imię męskie
калічыти – kaleczyć
калина – kalina
калити – kalać (kałem)
каляти – kalać
камениця – kamienica
камін – kamień
камінне – kamienne
камінняк – garnek „kamienny” faktycznie
z wypalanej gliny z polewą
камінці – kamienne pole, najczęściej
wypłukane przez rzekę lub potok na
płaskim brzegu
камфіна – nafta
Камюнка – nazwa wsi
Камяна – nazwa wsi
канов – kana (na mleko)
канон – działo, armata
кант – kant, krawędź
кантар – część uprzęży końskiej zakładana na głowę
кантувати – kantować
капати – biedować, kaparzyć
капелюх – kapelusz
капелюш – kapelusz
капиця – kawałek skóry łączący części cepa
капля, кропля – kropla
каправе око – oko z zapaleniem spojówek
czerwone, zakiśnięte
капуста – kapusta
капустиско – pole po kapuście
капусьняк – kapuśniak
капусьцяне, капустяне – kapuściane
капці – kapcie
кара – kara
карабин, ґвер – karabin
караня – karanie
карати – karać
карати ся – darzyć się
карб – karb
карбувати – wyrzynać coś nożykiem
w drewnie
каренчыти – karczować
каричка, кария, карика – kółko żelazne
карк – kark
кария – kara „о карийо Божа” – o karo Boża
карыта – kareta
карпелиско – pole po brukwi
карпелі (карпіль) – brukiew
картка – kartka
карчыти – karczować
карчок – karczek
каса – kasa
касарня – koszary wojskowe
касиєр – kasjer
каслик – rodzaj mebla – szafka z szufladą
катальоґ – katalog
катанка – bluzka
катляня – katulanie, toczenie dużych rolek
катляти – toczyć, katulać, duże rolki drewna słomy itp
Катрена – imię żeńskie
катуля – duża, gruba rolka czegoś np. metrowy
kloc z grubego drzewa, ostatnio spotykane na
polach role słomy, lub siana
катуляти – toczyć, katulać
катулька – rolka, wałek np. do ciasta, ręcznego
prasowania. O dziewczynie, która ma jędrne (tzw.
„nabite” ciało i jest „okrąglutka” mówiło się też
така як катульлька
катульнути – potoczyć
кафель – kafel
качал’о – tarcza płaska, okrągła, np. słonecznika
кача/та – kaczęta
качати – toczyć tarczę „качал’о” – katulać
качати – prasować prymitywnym przyborem
tzw. рамачом
качатко – kaczątko
каче – kacze
качынці – odchody kacze
качка – kaczka
качкувате – kaczkowate
качур – kaczor
качуристе – kręcone
качурити ся – zakręcać się niczym piórka w ogonie kaczora
каша – kasza
кашель – kaszel
кашкувате – kaszkowat
кашляти – kaszlać
каштан – kasztan
Каштан – imię konia
каштанувате – kasztanowate
каянка – żal, skrucha, kajanie się
каяти ся – kajać się
квадрат – kwadrat
квадратове – kwadratowe
квакати – kwakać
квакнути – kwaknąć
квап – rodzaj karmy dla bydła, gęsta papka z mąki i wody
квар – szkoda, psota
кварне – psotne dziecko, lub wyrządzające szkodę młode zwierzę (np. jagnię, koźlę)
квас – kwas
квасити – kwasić, kisić
квасне – kwaśne
квасниця – szczaw
квасок – kwasek
квасота – kwaśność
квасюга – coś b. kwaśne
квасюра – coś b. kwaśne
квась – b. kwaśne
кватера – kwatera
кватера – część pastwiska
квашене – kwaszone, kiszone
квашыня – kwaszenie, kiszenie
Квітен/ь – kwiecień
квіткасте – w kwiatki
Квітниця – Niedziela Palmowa
квітньове – kwietniowe
квіток, квіток – kwiatek
Квітуля – imię krowy, z białym „kwiatkiem” na czole
квітя – kwiecie
квітяте – kwieciste
квик – kwik
квикнути – kwiknąć
квилити – kwilić
квитнути – kwitnąć
квич – ptak, być może kwiczoł
квичати – kwiczeć
квока – kwoka
квоча, курятко – kurczątko
Квятонь – nazwa wsi
кілько – ile
кельо > кільо – ile
кельтувати – wydawać, tracić pieniądze
кєбы – żeby, gdyby
кєд – ale, gdy, kiedy
кєл’ – kieł
кєльчык – mały kieł
кєльчык – wydatek, np. w karczmie
кєпешыти ся – stroić się nadmiernie, paradować, puszyć się
кєпскє – kiepskie
кєра – zakręt
кєрат – kierat
кєрмеш – święto patrona cerkwi w danej parafii, odpust
кєрмешувати – być w gościnie na кєрмешу
кєрноз – knur (czasem корназ)
кєрпец – w przenośni ktoś, lub coś starego,
zużytego, pomarszczonego
кєрпці – kierpce
кертиця > кыртиця – kret
керточына, кыртивка – kretowisko
Кеша – imię byka od maści srokatej
кєрувати – kierować
кєрунок (pol.) – kierunek
кєселиця – żur
кєц ! – okrzyk przy pędzeniu, lub odpędzaniu kóz
кізє – kozie
кіз(л)я – koźlę
кізяк – odchody kozie
кізьлятко – koźlątko
кі(й) – jaki (кі фрас ? – ki diabeł ?)
кілько – ile
кільо – ile
кільо – kilo(gram)
кільометер – kilometr
кімната – komnata, izba
кін – koń
кінниця – konnica
кінцьове – końcowe
кінчыти – kończyć
кінчыти ся – kończyć się, umierać
кіпка – kopka
кіплина, кітлина, кіпнина – wygrzana
na wiosnę od południowej strony pagórka
płaszczyzna w śniegu, aż do trawy
кіпнина > кіплина
кіптити – kopcić
кірчык – korczyk, korzec
кіска – mały warkoczyk
кісно – ciasno
кіст – kość
кістка – kostka, mała kość
кістка – kostka u stopy
кістка – pestka
кісто – ciasto
кістяти/й, кісьцяти/й – kościsty
кіся – kosisko, drzewce na którym osadza się kosę
кісьця – kości na kupce
кісьцяк – kościotrup
кісьцяне – kościane, z kości
кіт/ка, мачка – kot/ka
кітлина > кіплина
кітляр – kotlarz
кітна – kotna, w podstawowym znaczeniu
kotka w ciąży, ale często używane w stosunku
do innych samic, np. owiec, kóz itp
кітче – kocie
кітя – chleb do cerkwi na парастас (?)
кываве – chwiejne, kiwające się
кываня – kiwanie
кывати – kiwać, machać (też ręką)
кывнути – kiwnąć
кыдати – kapać z łyżki
кыднути – kapnąć z łyżki
кый – kij
кыкот, сьцюк – niedopałek
кыкот – kikut
кып – bardzo gorąco, albo coś b. gorącego
кыпіти – wrzeć, gotować się (o wodzie np.)
кыпяче – wrzące
кырдель, кырділь, отар(а) – kierdel
кырділь – kierdel
кырмак – kawałek suchej (raczej krzywej) gałęzi, raczej krótki
кырнак – krzak, krzew
кыртаве нр. дерево – karłowate coś, źle
rozwinięte niedorośnięte, nieproporcjonalne
np. drzewo
кыртавец – ktoś mały, nieproporcjonalnie
gruby w stosunku do wzrostu, lekko skarlały
кыртивка – kretowisko
кыртиця – kret
кырчати – głos ptaka кырр! кырр!
кыршыти – kruszyć
кысніня – kiśnięcie
кыснути – kisnąć
кыта – bukiet
кытайка – pompon, kiść, pęk
кыхавка, рима – katar
кыхати – kichać
кыцы, кыць – kici, kić (wołanie kota)
кыцкати ся – żart. przewracać się
кыча – duże gęste włosy u mężczyzny
кычальникы
Кычера – nazwa góry
кычка – słoma skręcona w wiechcie
coś na kształt zgiętego wpół powrósła
do pokrycia dachu
кышеня – kieszeń
кышенка, кышінка – kieszonka
кышка – kiszka, jelito
кышлик – menażka
кыявчати – burczeć w brzuchu, z przejściem w pisk
кыян – drewniany młot do wbijania pali
кыянка – kijanka
кыячыско – wielki kij
кл’акы – kłaki, pogardliwie o marnych,
lub nieuczesanych włosach, o sierści rzadkiej,
lub w małej ilości
кл’аниця – kłonica
кл’аняти ся – kłaniać się
кл’апец – część odzieży zwisająca luźno patka
кл’аптаве – luźno zwisające
кл’аптати – dyndać, luźno zwisać
кл’аптош > кляпач
кл’асти – kłaść
кл’ача, кл’акы > пачискы
клебанія – plebania
клевет – klekot
клеветаня – klekotanie
клеветати – klekotać,
клеветати – też paplać, opowiadać niepotrzebnie rzeczy powierzone w zaufaniu
клекацкы > ґіґацкы – agrest
клекіт – klekot
клекотаня – klekotanie
клекотка – klekotka, grzechotka
клен – klon
клепати – klepać
клепач – młotek
клепачник – młotek
клечаник > клячаник – klęcznik
кліпити ся – patrzyć uporczywie, niedyskretnie gapić się
кліпкати, клипкати – mrugać
кліщы – kleszcze
клиіня – klejenie
клиіти – kleić
клий – klej
кликати – wołać
Клим – imię męskie
клин – klin
клинец – gwóźdź do podkowy
клинец, клинок – mały klin, drewniany
kołek w kształcie klina wbity w drewnianą
ścianę do wieszania odzieży (w dawnych
łemkowskich chyżach)
клинове – klinowe
клинувате – klinowate
клинувати – klinować
клипавкы, повікы – powieki
клипкати, кліпкати – mrugać
клипніня – mrugnięcie
клипнути, кліпнути – mrugnąć
клич – wołanie (poet.)
клияче – klejące, lepiące się
кл’опіт – kłopot
кл’опітливе – kłopotliwe
кл’опітниця – hak do mocowania drążka do żaren
клювак – dziub
клювати – dziobać, stukać dziobem
клюка – kiełek w ziemniaku
клюка – bosak
клюпа – przyrząd do mierzenia średnicy drewna
ключ – klucz
ключы – płuca
ключка – pętelka
кляґ – mikstura do przyśpieszonego
zakwaszania mleka na ser (z cielęcego
jagnięcego, koźlęcego żołądka)
кляґанец – ser z mleka zakwaszonego кляґом
кляґаний сыр – j.w.
кляґати – zakwaszać mleko „klagiem”
кляканя – klękanie
клякати – klękać
клякніня – klęknięcie
клякнути – klęknąć
клянчыти – wypraszać (prawdop. na kolanach)
кляня – klnięcie, przeklinanie
кляпач – scyzoryk bez sprężyny utrzymującej ostrze w pozycji wyprostowanej
którego ostrze „klapie”
кляпачка – przyrząd z jodłowego drewna do „klapkania” w celu straszenia dzików
stosowania w nagonce myśliwskiej itp
кляса – klasa (wysoka – niska)
клясифікация – klasyfikacja
клясифікувати – klasyfikować
клясове – klasowe
кляти – kląć
клятя, проклинаня – przeklinanie
клячаня – klęczenie
клячати – klęczeć
клячник – klęcznik
кльоц – kloc
кльоцок – klocek
кльоцкувате – klockowate
кминкове – kminkowe
кмин/ок – kminek
кнап – (prawdop. niem) tkacz
книга – księga
книгар – księgarz
книгарня – księgarnia
книжечка – książeczka
книжка – książka
книжкове – książkowe
кныш – rodzaj chleba, placka z serem
кнот, ґнит – knot
кнур, кєрноз (?) – knur
княже – książęce
князівство – księstwo
князь – książę
кобаса – kiełbasa
кобасниці, ковбасниці – jelita na kiełbasy
кобиця – pieniek do rąbania drewna
кобыл’а – klacz, kobyła
кобылина – mięso kobyle
кобылиця – przyrząd do przytrzymywania
gontów podczas strugania ich, lub innej
obróbki drewna
кобыл’ка – część haftki w którą wchodzi
haczyk коник
кобылинці, кобылячка – odchody końskie
кобыларкы – okrągłe drobne śliwki
кобылячка – odchody końskie
ковадл’о – kowadło
ковалювати – być kowalem
коваль – kowal
ковальова, ковалька, ковалиха – żona kowala
ковати – kuć (poet.)
ковдра – kołdra
ковырдати – przewracać bezceremonialnie z boku na bok
ковнір, комір – kołnierz
ковтати – pukać
кого – kogo
когоси – kogoś
когут – kogut
когутє – kogucie
когутикы – gatunek jabłek
когутя – kogucik
коди
кодифікация – kodyfikacja
кодкодакати – gdakać
кожде, кажде – każde
кожух – kożuch
кожухар – kożusznik, kuśnierz
кожушок – kożuszek
коза – koza
козак – kozak
козак – kozak (grzyb)
козібородка – rodzaj grzyba
козяр/ка – gałąź ogryziona przez kozy
кой – kiedy
кокарда – kokarda
коклюш – koklusz
кокорудзок, кукурудзок – szyszka
кол’ач – kołacz
колесниця – wóz, wózek
колесар, кол’одій – kołodziej
колесо – koło
колесовина – koleina
колечко – kółeczko
колешня – szopa na narzędzia, wozy
коліно – kolano
колінчыти – klęczeć długo, albo uciążliwie do bólu
колічко, колечко – kółeczko
коли – kiedy
колиба – koliba, szopa pasterska w górach
колик – kołek
колиси – kiedyś
колишнє – niegdysiejsze
кол’ысанка – kołysanka
кол’ысаня – kołysanie
кол’ысати – kołysać
кол’ыска – kołyska
кол’о – koło
кол’ода – kłoda
кол’одій – kołodziej
кол’одка – kłódka
кол’ок – kołek
кол’омаз – maź do kół
кол’омутити, кал’амутити – mącić
кол’ос/ок – kłosek
кол’ося – kłosy
кол’оти – kłuć
кол’отити – bełtać, mieszać, w przenośni siać zamieszanie
кол’отов/ця – przybór kuchenny do rozbełtania np. zsiadłego mleka
кол’отя – kłucie
колюхо – kólko w nosie buhaja
коляда – kolęda
колядник – kolędnik
колядувати – kolędować
коляр, колесар, кол’одій – kołodziej
коляса – wózek, często dwukółka
коляче – kłujące
колька – kolec, cierń
колька – kolka
командуваня – dowodzenie
командувати – dowodzić
команиця, коммониця – rodzaj trawy, dzika koniczyna
комар – komar
комарник – buda na hali do suszenia sera
комендия – komedia
комендиянт – komediant
комір, ковнір – kołnierz
комірка – komórka
комірне – komorne, opłata za mieszkanie
комірник – bezrolny chłop, lub ktoś kto kwateruje u kogoś
комісия – komisja
комин – komin
коминяр – kominiarz
коммониця > команиця
комора – jeden z pokojów w łemkowskiej chyży
компанія – drużyna Pana Młodego w drodze do Panny Młodej
компери, кромпелі, ґрулі – ziemniaki
компериско – pole po ziemniakach
комперянка – zupa kartoflana, albo woda po gotowaniu kartofli
композитор – kompozytor
композиция – kompozycja
кому – komu
конар – konar
конаристе – o wielu dużych konarach
конаря – konary
конати – konać
конда, кондя – rodzaj uczesania (kok) lub brzydka budowa głowy z wystającą
potylicą
конец – koniec
конец вывести – dojść do końca, wywnioskować jaki jest koniec
Конечна – nazwa wsi
конечні – koniecznie
конечнист – konieczność
коні – konie
коник – konik
коник – haczyk w haftce
конина – konina
конины – bzdury, dowcipy, żartobliwe opowiadania
конич – koniczyna
коничыско – pole po koniczynie
конов/ця – konew/ka
коноплі – konopie
коноплиско – pole po konopiach
конопляник – powróz z konopii
конфіската – konfiskata
конче – koniecznie
коняр – koniarz, zajmujący się końmi
конярка – stajnia dla koni
копа – kopa
копаниці – sanie do przewozu słomy, drzewa
копаня – kopanie (nogą lub łopatą)
копати – kopać dół łopatą, lub kogoś nogą
копач – coś w rodzaju trójzębnych wideł
ale z zębami prostopadłymi do trzonka,
do zwalania obornika z wozu
копачка – do kopania w ziemi
копка, кіпка – kopka (siana np.)
копер – koper
конец – koniec
копіювати – kopiować
копія – kopia
копыл’ка – panna z dzieckiem
копыля, копыльча, копырнак – nieślubne dziecko
копырдати ся – żart. przewracać się
копырдя – nieślubne dziecko
копырдяр – ktoś „z nieślubnego łoża”
копытати – żart. galopować
копыто – kopyto
копніня – kopnięcie
копнути – kopnąć
копняк – kopniak
коприва – pokrzywa
копривяне – coś wykonane z pokrzywy
głównie chodzi o tkaniny z włókna z pokrzywy
(np. na worki)
копчасте – w kształcie kopy, np. głowa stożkowa
корабель – statek
кораве – chropawe, najcz. płótno sztywne lub
o chropowatej fakturze
корба – korba
корбач – korbacz, nahajka
корень – korzeń
корец – korzec
корыст, хосен – korzyść, pożytek
корыстати, хіснувати – korzystać, pożytkować
корыто – koryto
корытя, корытце – dzieżka do zarabiania ciasta na chleb
корм – karma, pasza
корміня – karmienie
кормити – karmić
корнута – owca z rogami
корова – krowa
коровянка, коровячка – odchody krowie
коровяр – krowiarz
коровярка – stajnia dla krów
коровяче – krowie
коровячкы – krowie „placki”
королівскє – królewskie
король – król
корона – korona
коронка – koronka (tkanina)
коронка – na zębie
коронувати (ся) – koronować (się)
короткє – krótkie
коротшаня – skracanie
коротшати – skracać
коругов, хоругов – chorągiew
корч – żylak
корчывкы – żylaki
корчыти ся – kurczyć się
корчма – karczma
корчмар – karczmarz
корчувати – karczować
коса – kosa
коса – warkocz
косак – szeroki nóż do siekania kapusty
косатка
косити – kosić
косы – gwiazdy w Orionie
костиска – kościska
костяти/й, кісьцятий – kościsty
косяр/е – kosiarz/e
косярка – kosiarka
костогрыз – ogryzacz, zjadacz kości
котел’ – kocioł
котик – kotek
котити ся – kocić się
котри/й – który
котриси/й – któryś
котя/тко – kociątko
кохани/й – kochany
коханок – kochanek
коханя – kochanie
кохати – kochać
коцур – kocur
кочербина – czeremcha (?)
кочерга – łopata prostopadła do trzonka
do wyjmowania chleba i wygarniania ognia
z pieca chlebowego
кошар – ogrodzenie dla owiec
кшариско – miejsce gdzie był koszar
кошарувати – koszarować, umieszczać w koszarze
кошеля – koszula
кошыня – koszenie
кошт – koszt
коштувати – kosztować
крав/ец, /чыня – krawiec, krawcowa
кравчаня – głos orła
крадене – kradzione
крадіж – kradzież
край – kraj
край – skraj, koniec
крайчір, кравец – krawiec
кракати – krakać
кракоч – karaluch
Крампна – nazwa wsi
кран – kran
кран – dźwig
крас – ładne, piękne
краса – piękno
крвсавец – piękniś, przystojny mężczyzna
красавиця – piękna kobieta
красетне – b. piękne
красні, крашні – ładnie, pięknie
красний – ładny, piękny
красота – piękno, lub coś b. pięknego
красти – kraść
крата – krata
крашні – pięknie
крачати – kroczyć, iść
краяти – krajać, kroić
кредкы – kredki
крейда – kreda
кресавка, кресачка – siekiera ciesielska do ociosywania drewna z okrągłego na
prostokątne
кресач – topór ciesielski
кресати, окресувати – ociosywać, obcinać gałęzie ze ściętego drzewa
кресати – krzesać ogień
кресачка – siekiera ciesielska
креслити, крислити – kreślić
кресл’о – krzesło
крест/ик – krzyżyk
Крестина – imię żeńskie
крестити (ся), кстити (ся) – żegnać się stawiać na sobie znak krzyża
крет, (пол.) кыртиця – kret
крехкє – kruche
крещыня, хрещыня – chrzczenie
кріп > крип
Крива – nazwa wsi
кривак – krzywak (o kawałku drewna)
кривда – krzywda
кривджени/й – krzywdzony
кривдити – krzywdzić
криве – krzywe
кривене – krzywione, gięte (np. meble)
кривіня – krzywienie, gięcie
кривити – krzywić, giąć
кривити ся – krzywić się
криво – krzywo
кривуля – krzywizna, koliste zakrzywienie np. w drewnie
крига – kra
Крижа – nazwa święta cerkiewnego
крижаня – kobieta o szerokim krzyżu
криживка, крижівка – krzyżówka, skrzyżowanie
крижы – krzyż, dolna część pleców
крижмо – płótno darowane przez Rodziców Chrzestnych chrześniakowi podczas chrztu
крижове – krzyżowe
крижувати (ся) – krzyżować (się)
крий – krój
крик – krzyk
крикливий – krzykliwy
криков – krokiew
криль – król(ik)
крим – oprócz
крип, кріп – ukrop
крипкій – scs mocny
крис – obrzeże
крисак – kapelusz z dużym rondem ?
крисы – rondo kapelusza
критыка – krytyka
кричати – krzyczeć
крыл’ати/й – skrzydlaty
крыл’о – skrzydło
крыти – kryć
крытник – sznurek, lub tasiemka do wiązania spodni lub kaleson
кров – krew
кровне – po krwi np. pokrewieństwo
крок – krok
кролик – królik
кромкач – kruk
кромпач – kilof
кропиво – kropidło
кропити – kropić
кропля – kropla
кропля, етер – eter
кросна – krosna
крочай – krok
круг – krąg, okrąg, zwój
кружок – koło (organizacji), lub krążek
кругыні – okrągłe czarne śliwki
кругл’е, округл’е – okrągłe
крук – kromkacz,
крукати – kruk „крукат”
крупы – krupy
крупкы – malutkie grudki w roztworze, który miał być jednolity
крутак – krętacz
крутити – kręcić
крутити ся – kręcić się (np. po domu)
кручены вол’осы – włosy kręcone
кручыня – kręcenie
кряк – krzak
крячасте поле – zakrzaczone pole
крячивя – krzaki
Ксандер – imię męskie
Ксандра – imię żeńskie
ксобі, к собі – do siebie ! okrzyk na woły by szły bardziej w kierunku poganiacza
кстины, хрестины – chrzciny
кстити – chrzcić
кстити ся – żegnać się (kłaść znak krzyża)
ку, ґу – do
куб – biodro
куділ’ка – porcja przędzy przygotowana do nałożenia na kądziel
куділь – kądziel
кудл’ати/й – kudłaty
кудл’ач – kudłacz
кужывка, кужівка – pojemnik na osełkę najcz. z rogu bydlęcego czasem z blachy
кузъівка > кужывка
кукавка, зазуля – kukułka
кукати – kukać
кукєвка – rodzaj bułki, strucla
кукіль – kąkol
кукуриця, тендериця – kukurydza
кукурудзок – szyszka
кукучка, кукавка, зазуля – kukułka
куліґа – kulik
куля – kula, pocisk
кулявий – kulawy
куляти – kuleć
кульчык – kolczyk
кум – kum
куната – jedno z pomieszczeń łemkowskiej
chyży (być może pochodzi od słowa кімната pol.
komnata)
купа – kupa
купал’ка, сьватоянчык – świetlik
купати (ся) – kąpać (się)
купей, купник, купняк – ptak
gnieżdżący się w kupach kamieni
купета – dużo
купец – kupiec
купіль – kąpiel
купити – kupić
купно – kupno
купувати – kupować
купчий – kupny (nie swojej roboty)
кура – kura
курастра – siara, pierwsze mleko po
porodzie, lub mleko, które (przez pierwsze
dni po ocieleniu się krowy) nie dawało się
przegotować – bo się „warzyło”
курділь, курдель – według dawnych
wierzeń cieniutki biały robaczek, znajdujący się
w wodzie, który podobno „właził w język” ,
gdy się piło wprost z potoku – powodując
opuchliznę języka. Ponoć można go było
„zaczytać” znając tajemne formułki. Wg
niektórych wierzeń zjadał język.
курва – kurwa, ladacznica
курваж – mężczyzna korzystający z usług ladacznic. Potocznie babiarz
курей – hodowca kur
курит – pada śnieg
курити – palić papierosy
курит ся – kurzy się, lub lekko dymi
курна хыжа – kurna chata
курнява – kurzawa, mocne opady śniegu
курнявка – purchawka
курорт – kurort, uzdrowisko
курте – krótkie, kuse
курца пака – rodzaj przekleństwa, obcego
pochodzenia, było uważane za łagodne (być
może dlatego, że nie było rozumiane)
курчаня – burczenie w brzuchu
курчати – burczeć w brzuchu
куря – kurczę, kurczak
курятина – mięso kurze
курятко – kurczątko
куряч – palacz
куряче – kurze
кус – trochę
куса – pysk psi
кусати – gryźć, kąsać
кусіся – troszkę
кусіцька – troszeczkę
кусити – kusić
кусььок – trochę
кут – kąt
кутач, погрибач – pogrzebacz
кутец – chlew
кути – kuć
кутик – kącik
кутя – kutia, potrawa wigilijna pochodząca z Ukrainy
куферок > куфрик
куфрик, куферок – kuferek, walizeczka drewniana
кухар/ка – kychar/z, /ka
кухня – kuchnia
куча, кутец – chlew
кучерити – kręcić, zakręcać
кучеры – kręcone włosy
кучеряве – kręcone (o włosach)
куч(к)ати – kucać
кушыня – kuszenie
кушнір – kuśnierz

Dodaj komentarz